Autor: Lourdes Martínez Álvarez

  • Los granadinos Palmar de Troya debutan con su primer EP homónimo

    Los granadinos Palmar de Troya debutan con su primer EP homónimo

    2019 fue el año del germen de Palmar de Troya, tras el viaje que iniciaron sus componentes Marina (voces y sintetizadores), Marcos (batería y voces), Alfonso (bajo), Salinas (guitarra) y Toto (guitarra) en otras bandas como Maine, Gentemayor, Alondra Galopa o Red Passenger. Una nueva etapa, un nuevo viaje que arrancaba con el  post-hardcore y el post-punk por bandera, al más puro estilo Girls Against Boys, Fugazi, Milemarker, Hot Snakes o Trail of Dead. Un viaje que ha terminado de tomar forma con la publicación de su primer EP, que vio la luz el pasado 12 de marzo, también llamado «Palmar de Troya». Una buena dosis de energía más que perfecta para sobrellevar estos días de cuarentena de la mejor manera posible. Dosis de energía que ya mostraron con el que fuera el primer avance, «Dystopian Blaster», con el que evidentemente nos dejaron con ganas de más.

    ¿Cómo se concibió este «Palmar de Troya»?

    Poco después de que los componentes de la banda comenzaran a cerrar filas en torno a este nuevo proyecto, en torno a Palmar de Troya, se encerraron en La Resinera Estudios junto a Marco Muniz. Corría entonces otoño de 2019. Y los seis temas de este EP homónimo comenzaban a rodar, a caminar. Tras todo el proceso de grabación, mezclan en Idle Hands Audio Facilities, mientras que la masterización ha corrido a cargo de Sebastien Blavatsky en los Double Check Studios (Vanuatu).

    Pero a todo ello, faltaba darle forma, faltaba darle una imagen que lo acompañara. Y es que a los mandos de los increíbles diseños y de todo el imaginario que acompañan al disco, no podía estar otra persona que no fuera Álvaro Fernández (@unbuentipo).

    Un EP más que perfecto para debutar, un EP más que perfecto para pasar estos complicados días, un EP que ya podemos disfrutar en todas las plataformas digitales. Aunque los amantes de lo físico, deberán esperar. Y es que este trabajo verá la luz físicamente en forma de 10” durante la primavera de 2020, de la mano del sello granadino Linier Discos.

    https://www.youtube.com/watch?v=OBfQu4S8NG8

  • IN MATERIA han publicado su nuevo disco: «Infinito Tripular» es nuestro

    IN MATERIA han publicado su nuevo disco: «Infinito Tripular» es nuestro

    La música nos está dando demasiadas alegrías estos días, justo cuando más la necesitamos. Y es que hace apenas unos días, el pasado 20 de marzo, los zaragozanos IN MATERIA publicaron su nuevo álbum: «Infinito Tripular». Con estos ocho nuevos cortes, la banda no nos dejará para nada indiferentes. Un disco que, en tiempos difíciles, nos permitirá aventurarnos, viajar a la parte oculta de cada ser humano y conectar con uno mismo de una manera especial, extrasensorial, que nos permitirá mantener un último aliento esperanzador. Un viaje a través de cada una de nuestras capas hasta llegar a la más profundo, hasta llegar a aquella que nadie más conoce y que forma parte de nuestra esencia, de lo que somos y de lo que sentimos.

    «Infinito Tripular» es el primer larga duración de IN MATERIA, tras la publicación de sus dos EPs anteriores. Un disco de lo más especial que, en muy poco tiempo, se ha convertido en un auténtico regalo, un regalo del que ya podemos disfrutar todos. Pero, ¿qué tiene de nuevo este disco? Los zaragozanos han trabajado durante mucho tiempo en la búsqueda de nuevos sonidos y elementos que han permitido, entre otras cosas, que la voz  de Óscar Gómez se muestre más cercana que nunca. Sin embargo, tampoco han descuidado ese equilibrio perfecto entre el contenido y la emoción.

    Un disco que pudimos empezar a desmigar tras la publicación de su primer adelanto «Nunca más de dos», que vio la luz hace apenas unos meses (en el mes de julio de 2019) y que plasma muy bien la contundencia y sonido que imparten en sus directos. Directos que, por la complicada situación que estamos viviendo a día de hoy con motivo del COVID-19 se han tenido que posponer temporalmente. Así y todo, en cuanto todo vuelva a la normalidad, anunciarán de nuevo fechas.

  • Ombra presenta su nuevo single y videoclip, llamado «Espacio Vital»

    Ombra presenta su nuevo single y videoclip, llamado «Espacio Vital»

    Justo cuando más necesitamos ese ansiado «Espacio Vital», porque nos podemos llegar a sentir ahogados en casa, OMBRA nos sorprenden con un nuevo tema con este nombre. Con una buena dosis de energía en momento duro, la banda mallorquina nos enchufa una buena carga de positivismo y de alegría. Un tema que, además, aboga por la diversidad en todas sus facetas. Y es que, sí, lanza un mensaje de vital importancia: «Aceptar nuestras diferencias y valorar la diversidad, ser nosotros mismos sin que nadie nos diga cómo tenemos que ser. Estamos de paso en este mundo y sólo tú decides cómo vivir tu vida. Por lo tanto, que cada paso que damos lleve nuestra huella. El tiempo que pases aquí, tienes que vestirlo todo de flores».

    Una canción de lo más especial que ha llegado acompañada de un espectacular y colorido videoclip, que nos alegra aún más nuestros días. Un videoclip dirigido por Txetxu García y producido por Beatriz Blanco. Diferentes puntos de Madrid se han convertido en los escenarios perfectos de esta historia. Historia que refleja distintas situaciones de diversidad, en las que el amor, la edad, el aspecto o la discapacidad se convierten en grandes protagonistas.

    Pero, ¿qué depara el futuro de OMBRA?

    Este «Espacio Vital» no es más que el primer adelanto del nuevo disco de OMBRA, que llegará después del verano y que supondrá un gran salto y un gran cambio: y es que la banda mallorquina se pasa al castellano, como bien ya han demostrado en este primer tema. Lo que sí que mantendrán Mireia, Alberto, Toni y Joan Miquel es su esencia y su sello: el mismo que ya demostraron en sus discos anteriores, «Welcome/Goodbye» (2016) y «Walk Up The Walls» (2018). Sello y esencia que también han demostrado en los directos, en escenarios como el del Granada Sound, Mallorca Live, BIME Pro, Trovam, FiraB y Focus Wales (Reino Unido). ¡Mucha atención! Porque pronto, cuando podamos recuperarnos, tendremos nuevas citas con ellos: Cranc Festival, Mobo Fest, Live at Heart (Suecia), Meco 2020 (Madrid) y muchos más por desvelar.

  • Emlan: «Tira de la manta es sinónimo de empezar a vivir la vida que siempre has querido»

    Emlan: «Tira de la manta es sinónimo de empezar a vivir la vida que siempre has querido»

    Bajo el sobrenombre de Emlan, se encuentra Arnau Moreno. Artista que se ha arrancado en su carrera en solitario y que promete dar mucho de lo que hablar. Irrumpió en el panorama musical con su primer tema: con «Tira de la Manta», canción junto a Miki Núñez, nos sorprendía muy gratamente. Aunque esa no era más que la primera sorpresa que nos tenía preparada, y es que hace apenas unos días nos sorprendió con su segundo single, «Volveremos». Aprovechando estos dos esperados lanzamientos, pudimos hablar con él (poco antes de que viera la luz este último «Volveremos»). Le hicimos unas cuantas preguntas por teléfono y esto es lo que nos contó.

    Para empezar, nos gustaría conocer un poco a Emlan y saber cómo arranca en el mundo de la música.

    Emlan surge un poco como una inquietud, tras varios años participando en diferentes proyectos musicales y de participar con otras bandas, pero no como artista, si no como road manager, backliner…Ya, tras pasar por diversos procesos personales, decido montar mi proyecto, que es este Emlan, que es un poco mi seudónimo. Todo ello, tras pasar por una época en la que estaba decidiendo qué hacer con mi vida, hasta que me decidí a tirarme a la piscina más en lo musical.

    Te hemos descubierto con la canción «Tira de la Manta». ¿Por qué esta canción para adentrarnos en el universo Emlan?

    Fue un poco por estas ganas de iniciar algo y de lanzarme de lleno a la piscina. «Tira de la manta», en este caso, no tiene nada que ver con descubrir el pastel o destapar una mentira. «Tira de la manta» es sinónimo de levantarse, salir a la calle, empezar a vivir la vida que siempre has querido y nunca has vivido, porque siempre te has puesto pequeñas trabas. Al final, es decidir ser tu propio jefe, tomar las riendas de tu propia vida, para alcanzar lo que quieres. Y es que, al final, muchas veces nos ponemos excusas y nos saboteamos a nosotros mismos. Esta canción representa las ganas de iniciar algo que siempre había querido.

    En este tema, además, colaboras con Miki Núñez. ¿Cómo ha sido trabajar con él?

    Pues la verdad es que ya había tenido la suerte de trabajar con él en su disco «Amuza» y ya sabía cómo era trabajar con él. Además, Miki es una persona encantadora con todo el mundo y muy buen amigo. Trabajar con él es muy fácil y más después de haberlo hecho en «Amuza». Así que cuando le propuse participar en este primer tema, me dijo que sí enseguida y se tiró de lleno a la piscina. Fue muy guay poder contar con alguien así para sacar tu primer tema, aparte de todo lo que conlleva, es un honor.

    Otra de las cosas que nos ha llamado la atención es el arte del single, ¿cómo surge la idea?

    La portada tiene como su significado detrás. Todas esas líneas negras, la almohadilla y el resto de elementos que aparecen, representan todos los problemas que hay alrededor de uno mismo: todas aquellas cosas que obviamos o las que decimos que no importan, pero sí que terminan importándonos. Todo ello nos impide avanzar como nosotros queremos. Pero al final, todas estas cosas son las que nos hacen avanzar en nuestro día a día. Es un poco una representación gráfica del mensaje de la canción.

    ¿Qué importancia tiene el mensaje a la hora de construir las canciones de Emlan?

    Yo soy una persona muy pasional y sentimental [risas]. Así que creo que compongo a base de mensajes. Aunque primero creo como el concepto y lo que quiero transmitir, y luego ya compongo la canción. Lo cierto es que no sé crear una canción sin saber lo que voy a decir, aunque en ocasiones sea la música lo primero que creo. En cualquier caso, ya sé de qué va a ir la canción y lo que va a transmitir. Así la importancia del mensaje o del contexto es total. Y sabía muy bien que para mi primer single como Emlan, quería decir eso y transmitir eso: aunque no supiera que quisiera decirlo de esa forma en concreto o con esa colaboración o con esa actitud. Así que creo que la importancia es total: creo que no hay canciones sin mensaje.

    Y a nivel musical, ¿cómo construyes todo lo que es el universo sonoro de Emlan?

    Buena pregunta. Yo compongo con muchas herramientas y con muchos instrumentos virtuales, lo cual tiene sus ventajas y sus desventajas. Pero yo me lo he tomado más como una ventaja, porque me permite tenerlo todo a mano y a mi alcance. Unas facilidades que a lo mejor de otra manera no podría tener. Entonces, yo diseño la producción de mis canciones como creo que va a llegar mejor el mensaje. Es decir, si creo que poniendo un sintetizador, determinada frase va a llegar mejor, porque ese sonido le da valor al mensaje, pues pongo ese sonido. Y todo lo hago así, con cada parte de la canción. Así y todo, me encantan las percusiones, los vientos, las guitarras eléctricas y las distorsiones son mi debilidad. En definitiva, todo ello conforma el universo Emlan.

    Tras este «Tira de la Manta», ¿cuándo podremos seguir escuchando nuevos temas de Emlan?, ¿habrá disco o irás lanzando singles poco a poco?

    Ahora mismo, la idea que está planteada sobre la mesa es la de ir sacando singles y en un futuro, que no está decidido, ni se sabe ni nada, un posible disco sí que se plantea. Pero aún no. De hecho, dentro de muy poquito verá la luz nuestro segundo single [*llegó, de hecho, hace apenas unos días*]. Y seguramente habrá tercer y cuarto single. Ya después, podremos hablar de otras cosas. Pero ni el tema disco ni EP están definidos por el momento.

    Cambiando de tercio y debido a la complicada situación que estamos viviendo, ¿crees en el poder curativo de la música?

    Creo que la música juega estos días un papel muy fundamental por varias razones. La primera es que para los que creamos música, nos sirve como vía de escape para salir del sitio en el que estamos encerrados, pero sin salir. Para los que escuchan música, también es una vía de escape para abstraerse: y es que cerrando los ojos y cantando tu canción favorita, puedes viajar a cualquier lugar sin moverte de casa. Creo que la música lo es todo y que sirve, bien como vía de escape o bien como fuente de inspiración o diversión.

    El futuro ahora mismo es un poco incierto, pero ¿cuáles serán los próximos pasos de Emlan?

    Pues tenemos previsto el lanzamiento de «Volveremos», que verá la luz en breves. Además, también actuaremos en el Primavera Pop, que inicialmente iba a ser en abril, pero que finalmente lo haremos el 21 junio en Rubí. Y, bueno, mientras tanto tengo en mente continuar creando y continuar compartiendo temas, para que tengan otro aire y no solo se queden como en mi terreno. Paso a paso.

    ¿Qué canción define mejor el momento en el que estás y por qué?

    Pues creo que una de las canciones que mejor definen el momento en el que estoy es «Monstruos y Alimañas» de Dinero. Y si tuviera que decir una propia, creo que la que más me identifica es este nuevo single, «Volveremos» por la letra y, bueno, por las explicaciones que he estado dando a través de redes sociales. Es el mejor reflejo de la situación que acabo de pasar ahora y de cómo me siento. Define muy bien mi estado de ánimo, mi mood.

    ¿Cuál es la mayor locura que has cometido por la música?

    Pues creo que dejar todos los trabajos que tenía de ingreso fijo y ponerme por y para mi proyecto. Aparte de, bueno, pillar aviones, viajar porque sí, hacer videoclips en sitios muy concretos. Y, claro, todo eso por arriesgarme, por dejarlo todo y por lanzarme a la piscina, musicalmente hablando. Creo que es lo más loco y lo más valiente que he hecho.

  • Victoria Ford: «Con Grandes Éxitos, Mejores Remixes nos apetecía dejar en manos de grandes artistas nuestros temas»

    Victoria Ford: «Con Grandes Éxitos, Mejores Remixes nos apetecía dejar en manos de grandes artistas nuestros temas»

    Hay discos que comienzan a tomar forma, que comienzan a tomar vida. Es el caso de «Grandes Éxitos, Mejores Remixes» de Victoria Ford. Un trabajo producto del anterior trabajo «Grandes Éxitos, Mejores Descartes». Y aunque todavía no ha visto la luz, porque las circunstancias actuales que estamos viviendo no lo han permitido, nosotras hemos hablado con la banda para que nos den los primeros detalles de este inminente álbum.

    ¿Cómo surge el concepto de «Grandes Éxitos, Mejores Remixes»?

    Viniendo de «Grandes Éxitos, Mejores Descartes», nuestro primer LP, no había mejor nombre para seguir con el misticismo y grandilocuencia que se merece este disco de remixes. ¡Apostamos bien fuerte que serán los mejores remixes!

    ¿Por qué darle la vuelta a todos los temas de «Grandes Éxitos, Mejores Descartes»?

    La verdad que nos apetecía dejar en manos de grandes aristas nuestros temas. Que pasen el corte de calidad es mucho, pero que trabajen con nosotros en rediseñar grandes éxitos en grandes, grandes éxitos mucho más.

    ¿Cómo fue todo el proceso creativo y compositivo?

    Siempre hacemos la misma jugada. La mayoría de veces, Ire llega al local con una demo o alguna base de batería, y ahí vamos entrando el resto. Creamos una demo que llevamos a casa, maduramos y nos la metemos entre ceja y ceja, hasta que le vamos dando forma y trabajando segundo por segundo en el local, para que sea siempre la mejor canción posible.

    ¿Cómo ha sido trabajar con Eme DJ, David Van Bylen, We Are Not Dj’s, Andrés López (Niños Mutantes), Los Pilotos, David Kano, Guille Mostaza, Muda Piel, Tobogán y Nacho Canut?

    Cuando creamos la banda siendo unos niños jamás pensamos en llegar a trabajar con artistas de esta talla. Es muy guay que pongan sus manos en canciones que llevamos madurando mucho tiempo, y que con el trabajo de todos consigamos un disco redondo, donde poder bailar y disfrutar.

    «Bien es Poco» y «Doble Diversión» han sido los dos primeros adelantos. ¿Por qué estas canciones?

    «Doble Diversión» es como nuestro primogénito, el primer tema con el que sentimos que sería parte de nuestro primer disco. Siempre será la principal en todo. «Bien es Poco» es ese tema que nos gusta mucho tocar, aunque siempre salga mal en los ensayos, pero nos gusta esa frescura y potencial de himno.

    ¿Cómo afrontáis el lanzamiento del disco?

    ¡Con muchísimas ganas! Llevamos mucho tiempo planeando y trabajando en este disco, pero, tal y como están las cosas se retrasará un tiempo hasta que esto pase. Queremos darle toda la importancia que merece.

    ¿Cómo ha evolucionado Victoria Ford?, ¿y qué queda de la banda que inició su andadura en la música?

    Pues quedamos los tres. Hemos tenido bien claro siempre lo que queríamos, además de tener la misma actitud de trabajar y trabajar canciones. Eso y unido a todas las vivencias, hacen que cada día sigamos con ganas de más, de hacer cosas nuevas, y de darle un giro a cada ritmo que saquemos.

    Ante situaciones complicadas como la que estamos viviendo, ¿creéis en el poder de la música como un elemento curativo?

    La música siempre ayuda, hace sacar lo mejor de todos en cada momento, y ahora, confinados en casa, es el mejor remedio contra el aburrimiento. Descubrir ese disco que nunca escuchaste o empezar a aprenderte las canciones de tu banda favorita, Victoria Ford, para cantar todos sus temas cuando empiecen la gira.

    ¿Cuáles serán los próximos pasos de Victoria Ford?

    Pues de momento estar en casa, programar de nuevo muy bien la gira, y hacer que disfrutemos todos del disco que está por llegar. Son momentos de diversión y mucho mucho baile.

    ¿Qué canción de Victoria Ford define mejor el momento en el que estáis y por qué?

    «Bien es Poco». Es el tema que más nos hace justicia. Estamos en el mejor momento de la banda, haciendo buenas canciones, con un equipo detrás insuperable, y con un reconocimiento que no creíamos que tendríamos. Mola mucho empezar a meter cabeza en la industria de esta manera.

    ¿Cuál es la mayor locura que habéis cometido por la música?

    Esta es fácil y corta de contestar. Creo que ensayar en un vestidor de 1’5 metros por cada lado dice bastante de locura por la música. Lo mejor de todo, es lo mismo, pero en verano.

  • El Kanka sorprende con su nuevo tema inédito «Sabéis quiénes sois»

    El Kanka sorprende con su nuevo tema inédito «Sabéis quiénes sois»

    Aunque la situación que estamos viviendo no es para nada agradable, el confinamiento en casa está provocando una gran oleada de propuestas repletas de imaginación y mucha música. Sobre todo mucha música. Son centenares los festivales y los conciertos en streaming a los que estamos asistiendo desde los sofás de casa. Pero es que también hay quien ha dejado volar su inspiración, regalándonos nuevas canciones, producto de esta complicada cuarentena. Y El Kanka ha sido uno de ellos. Sí, el artista malagueño ha creado un nuevo tema mientras pasa el tiempo en su casa. Así es como ha llegado a nuestras vidas la canción «Sabéis quiénes sois». Un tema del que ya podemos disfrutar en el canal de YouTube del artista.

    Pero, ¿cómo ha nacido este «Sabéis quiénes sois»?

    Debido a la situación que estamos viviendo, El Kanka puso en marcha una acción a través de sus redes sociales. Surgía así #ElKankaEnCasa, proyecto gracias al cual podíamos ver y escuchar al artista en diferentes canales, interpretando en cada ocasión una nueva canción. Durante días, nos ha estado alegrando la hora de la cena (pues siempre se conecta a las 21.00 horas), regalándonos tanto canciones propias (como «Payaso», «Todo pasará», «Nana para Noam» o «Para quedarte»), como versiones de artistas a los que admira (como «Oración del remanso» de Jorge Fandermole o «Anoche soñé contigo» de Kevin Johansen). Sin embargo, la sorpresa llegó hace apenas un par de días, cuando de manera imprevista y sin esperarlo, comenzó a cantar este nuevo tema inédito, que ha compuesto a raíz del confinamiento que estamos viviendo.

    Una manera única de pasar de una manera más ligeras estos días. Días que pasarán, días que dejaremos atrás. Y después de ellos, podremos volver a disfrutar de los conciertos en vivos, conciertos piel con piel. Id tomando nota, porque pronto nos volveremos a encontrar con El Kanka en los lugares siguientes:

    Manresa – 17 abril – Kursaal, Sala Gran
    Girona – 18 abril – Auditori de Girona
    Solazo Fest – 9 y 10 mayo – Almería
    Festival Interestelar – 22 y 23 mayo – Sevilla
    Festival de Les Arts – 5 junio – València
    Bull Music Festival – 6 junio – Granada
    Festival de los Sentidos – 19 y 20 junio – La Roda
    Palma de Mallorca – 25 junio – Trui Teatre
    Weekend Beach Festival – 2 al 4 julio – Torre del Mar
    Festival Río Babel – 2 julio – Madrid
    Concert Music Festival – 4 julio – Sancti Petri, Chiclana de la Frontera
    Pirata Rock – 18 al 20 julio – Gandía
    Cabo de Plata – 23 al 25 julio – Barbate
    Sonorama Ribera – 13 al 15 agosto – Aranda de Duero
    Rabolagartija – 13 al 15 agosto – Villena
    Estaciones Sonoras – 18 y 19 septiembre – Cascante
    Granollers – 2 octubre – Teatre Auditori
    Viñarock Festival – 9 al 11 de octubre – Villarrobledo
    Extremusika – 9 al 11 de octubre – Cáceres
    Sierra Sur Festival – 10 a 11 octubre – Cádiz
    Sant Cugat del Vallés – 13 noviembre – Teatre Auditori
    Vilanova i la Geltrú – 14 noviembre – La Daurada

  • Cabana: «Somos Fauna es un trabajo muy potente y cañero»

    Cabana: «Somos Fauna es un trabajo muy potente y cañero»

    Los conocimos en un pequeño Café La Palma, actuando junto a nuestros (también) amigos de Denea. Desde entonces, han pasado cerca de tres años y la verdad es que no podemos estar más orgullosas de su evolución. Se trata de Cabana, quienes están de enhorabuena porque acaban de irrumpir con su primer EP. Un EP cargado de energía y positivismo. Un EP que lleva por título «Somos Fauna». Aprovechando que queríamos conocer más a fondo el proyecto, hablamos por teléfono (y cada uno desde su casa) con Alejandro Herrera y Néstor Peñate, miembros de la banda. ¡No os perdáis la entrevista!

    ¿Cómo surge el concepto de «Somos Fauna»?

    «Somos Fauna», inicialmente, iba a ser solo un single. Pero después de estar analizándolo, decidimos que teníamos suficiente material y que con tres temas más, podíamos hacernos un EP. Entonces nos liamos la manta a la cabeza y seguimos grabando. Así que, en principio, este «Somos Fauna» viene por aquel primer single.

    ¿Cómo fue todo el proceso creativo y compositivo?

    Normalmente, siempre trabajamos de la misma forma: Ale suele traer ideas, los primeros bocetos al local de ensayo. Trae pistas melódicos, pistas con las primeras secuencias y ya en el estudio, juntos, comenzamos a darles forma. Todo ello a base de tocarlas, tocarlas y tocarlas. Y poco a poco, vamos añadiéndoles cosas. Luego ya entra en juego nuestro productor, que es Alberto Martín. Es él quien da su toque, que es bastante notorio y especial. Ya, a partir de este punto, comenzamos a grabar.

    ¿Cómo fue volver a trabajar con Alberto Martín?

    Pues la verdad es que Alberto nunca ha dejado de formar parte de Cabana, es un miembro más de la banda, el que está en la sombra. Y es que aunque no se le vea en los escenarios, siempre está presente, siempre está detrás. De hecho, es en quien confiamos plenamente: todos los temas tienen que pasar por su criterio. Y la verdad es que trabajar con él es un lujo, porque desde el primer momento nos captó y sabía lo que queríamos. Además, coincidimos mucho en los gustos musicales que tenemos. Así que, en estos momentos, es nuestro productor ideal.

    ¿Cómo ha sido la acogida de este «Somos Fauna»?

    Pues creemos que ha sido muy positiva. Es nuestro primer producto y es muy difícil meterlo y pegar un bombazo de repente. Lo bueno es que estamos formando muy buen equipo: estamos con Nacho Gamboa de All Sounds trabajando mucho y haciendo muchas acciones de promo. Así que, aunque sea difícil, por ahora estamos muy contentos con todo lo que estamos haciendo y con todo lo que está llegando. Hay que mantenerse.

    En el EP encontramos colaboraciones como la de Frank.T. ¿Cómo se da, cómo surge?

    Cuando estábamos componiendo y produciendo «Estatua de Sal», que es el tema que tenemos con Frank.T, nos dimos cuenta y tuvimos claro que teníamos que tener en esa canción a un rapero. Entonces, el antiguo guitarrista de la banda, Juan Carlos Rico, tenía la posibilidad y el contacto de llegar hasta Frank.T. Así que llamamos a la puerta, con la enorme suerte de que se abrió y de que él aceptó. De hecho, le mandamos el tema, nos dijo que sí y, además, le encantó. Enseguida aceptó también a escribir él una parte y rapearla. Y así fue. Luego se vino un día al estudio para grabarla y lo cierto es que nos quedamos con la boca abierta: es un artistazo y tiene una presencia increíble. Para nosotros fue una gozada poder aprender de él, que es una de las grandes figuras del hip hop en España.

    «Kamikaze» fue uno de los adelantos de este trabajo. ¿Por qué este tema y cómo surge también toda la idea y concepto del videoclip?

    Una vez tuvimos los cuatro temas del EP listos, fuimos preguntando a la gente cercana que había escuchado el disco. Y la verdad es que la opinión fue generalizada: prácticamente todos coincidieron en que ese tema tenía que ver la luz como primer single. A nosotros no nos parecía descabellado, pues nos parecía que esa canción había quedado bastante potente. Por eso, decidimos publicarlo como primer single y, además, acompañado de su videoclip. Videoclip un poco loco, que se le ocurrió a Ale en base un poco a la temática del tema. Así que, con todo ello, tiramos hacia delante.

    Una de las cosas que más me ha llamado la atención es el arte del disco. ¿Cómo surge todo ello y qué importancia tiene la imagen para Cabana?

    El tema del arte lo dejamos en manos de la diseñadora, que María A (@ladyantoni_). Sí que le dimos algunas pinceladas, porque «Somos Fauna» es un trabajo muy potente y cañero. Entonces ella fue tirando de ahí. Y la verdad es que ha hecho un trabajo magnífico.

    Os conocimos en 2017 con «Nervio». ¿Cómo ha evolucionado Cabana desde ese momento?

    «Nervio» lo sacamos en 2017 con la idea de comprobar si lo que estábamos haciendo nos estaba llevando por la dirección correcta y de si al público le gusta. Entonces lo publicamos y el feedback fue bastante positivo, a la gente le gustó tanto la canción, como el concepto que teníamos. Fue como un buen punto de partida: a partir de entonces, seguimos trabajando en el local, durante horas, horas y horas. Así y todo, siempre hemos tenido clara cuál es la línea que la banda tenía que seguir. Así que todo lo que ha pasado entre «Nervio» y el punto actual, ha sido una evolución natural de la banda. Además, creemos que nos hemos sabido adaptar muy bien a todos los cambios que ha experimentado la música en general: y es que la música que escuchábamos en 2017 no es lo mismo que escuchamos ahora. Pero creemos, y en este trabajo se aprecia, que hemos sido capaces de evolucionar sin perder la esencia y manteniendo nuestra identidad sonora.

    ¿Cómo definiríais esa identidad sonora de Cabana?

    Nosotros diríamos que tiene unas bases electrónicas con ritmos bastante marcados, mezclado con unas voces y melodías mucho más actuales, más pop. Sin olvidarnos de los riffs cañeros y potentes, que tienen ese toque quizás más rockero.

    Hablábamos de 2017 como el año de «Nervio», pero 2018 también fue intenso: girasteis con O’Funk’illo, La Pegatina o Rosendo. ¿Cómo os han cambiado estas experiencias?

    Estas experiencias no es que nos hayan cambiado, es que nos han aportado. Lo cierto es que nos han dado muchísimo recorrido y creemos que para una banda es muy importante el haber actuado en diferentes escenarios y ante gente diferente. Todo eso va sumando y va haciendo que crezcas y evoluciones. Aún así, todavía queda mucho trabajo por delante y en ello estamos.

    Es cierto que estamos viviendo unos momentos complicados y de incertidumbre, pero ¿qué hay de los próximos pasos de Cabana?

    De momento, la fecha más destacada que tenemos es la del 28 de mayo. Este día tenemos concierto de presentación de «Somos Fauna» en la Sala Siroco. Siempre y cuando, no se alargue esta situación. Ya, a partir de ahí, seguiremos trabajando. Y es que tenemos alguna otra fecha, pero está en el aire. Principalmente, lo que nos gustaría hacer es seguir tocando: no dejar de tocar. Y, por supuesto, seguir creciendo.

    ¿Qué canción de Cabana define mejor el momento en el que estáis y por qué?

    Pues yo creo que ahora mismo no hay una canción específica que defina el momento en el que está Cabana. Sí que hay una que nos gustaría hacer cuanto antes, que es la canción que tenemos en el EP que se llama «Hotel Belén». Y es que nos cuenta un poco la historia sucedida en una fiesta en casa de unos amigos y, ahora mismo, nos gustaría poder volver a unos momentos similares. Salir, revivirlo, pasarlo bien, sin preocupaciones. Aunque, en general, todo el EP sigue un poco toda esta tónica de querer seguir adelante, de una manera muy positiva.

    ¿Cuál es la mayor locura que habéis cometido por la música?

    Pues quizás diríamos el venirnos a Madrid. Porque ser de Canarias y vivir de la música al nivel que nosotros queremos es sumamente difícil por la barrera geográfica natural que tenemos por medio. O sea, que si el venirnos a Madrid hay que definirlo como locura, diríamos eso. Hasta el momento, al menos, sí que lo es.

  • «Cri Cri» o el primer acercamiento al nuevo universo de Karmento

    «Cri Cri» o el primer acercamiento al nuevo universo de Karmento

    Se dice pronto, pero ya han pasado cinco años desde que Karmento publicara su trabajo debut, «Mudanzas». Pero ahora está de vuelta: una vuelta más que necesaria. Y es que, en tiempos difíciles, nada mejor que la buena música para calmar el alma. Y «Cri Cri» es el mejor ejemplo de ello, una canción que llega en el momento preciso. Este es el single que la artista ha escogido para empezar a presentarnos su nuevo trabajo. Se acerca la hora de «Este Devenir», un pequeño rayo de luz que nos inundará a finales del mes de abril, gracias al trabajo del sello El Tragaluz. ¿Estáis preparados para su llegada?

    ¿Qué encontraremos en «Cri Cri», nuevo single de Karmento?

    Aunque todo lo que envuelve a «Este Devenir» es todavía un misterio, ya podemos desenmarañar todo lo que envuelve a esta primera canción, a este primer «Cri Cri», que ha llegado acompañado de su respectivo videoclip. Este profundo canto es un verdadero himno encuentro del equilibrio y la paz interior después de una mala racha. Todo ello, narrado con un trasfondo muy particular en el que el folclore manchego y el flamenco se convierten en grandes protagonistas. Como resultado: una propuesta contundente, con una instrumentación algo oscura en la que predominan las percusiones graves y la guitarra española. Una canción muy especial, que ha sido concebida (como el resto del álbum) en los Estudios A Sonido, bajo los mandos del productor Eduardo Figueroa.

    Una canción doblemente especial, ya que ha llegado acompañada de un increíble videoclip. ¿Qué hay de él, pues? Grabado en mitad de la noche manchega, bajo las directrices de la directora Judith Adataberna. Toledo, Cuenca y Albacete se han convertido en los escenarios perfectos entre los cuales una Karmento aterrorizada, trata de huir inexorablemente de sus propios miedos. De sus propios monstruos.

    Un primer paso, una primera canción que nos acerca al nuevo trabajo de la artista. Ahora solo queda saber cómo se desenvolverá toda la situación que estamos viviendo. Pero si todo marcha correctamente, podremos disfrutar muy pronto de los directos de Karmento. Por lo pronto, las fechas que conocemos son las siguientes: el 13 de mayo en la sala Costelo Club de Madrid y el 16 de mayo en la sala ClanDestino de Albacete.

  • Vienna: «Hem Trobat un Pis per a Llogar es el reflejo de nuestro día a día»

    Vienna: «Hem Trobat un Pis per a Llogar es el reflejo de nuestro día a día»

    Son uno de los grandes descubrimientos musicales de los últimos meses. Especialmente, desde que presentaran su EP debut, «Hem Trobat un Pis per a Llogar». Se trata de la banda valenciana Vienna, tras la cual se esconden dos jóvenes pero talentosos artistas: Artur y Pau. Ahora, en medio de una de las situaciones más complicadas para el mundo de la cultura en general, ellos no dejan de regalarnos su música. También dejaron que habláramos durante un momento con ellos y fue Artur quien se atrevió a resolver todas y cada una de nuestras dudas.

    ¿Cómo surge el concepto de «Hem Trobat un Pis per a Llogar»?

    Pues fuimos componiendo las canciones y una vez creadas, no sabíamos cómo llamar al EP. Pero como sí que vimos que quedaba reflejado un poco el tema actual de dónde ir, de alquilar un piso cuando tienes ya cierta edad, pensamos que sería original poner la frase «Hem Trobat un Pîs per a Llogar» como título. Que, al final, no es más que el reflejo de lo cotidiano, de nuestro día a día.

    ¿Cómo fue todo el proceso creativo y compositivo?

    Pues la verdad es que fue muy divertido, porque Pau y yo más que compañeros de grupo, somos amigos. Entonces, bueno, yo iba teniendo las canciones, pero nada: los acordes y la letra. Y ya en base a eso, quedábamos con un colega, que tiene un estudio, e íbamos dándoles forma. Ya estructuradas, íbamos al estudio con Tono, que fue con quien grabamos. Fue muy guay, porque veías cómo iban evolucionando las canciones desde aquellos primeros acordes. Además, nos lo pasamos muy, muy bien durante este proceso.

    ¿Cómo ha sido la acogida del EP?

    La acogida ha sido muy buena, pero porque no nos esperábamos nada de esto, la verdad. No nos habíamos creado ningún tipo de expectativa y creíamos que no tendría mucha repercusión, más allá que la de nuestras familias y amigos. La idea que teníamos era grabar el EP, porque era algo que llevábamos dentro. Pero muy bien, porque de momento parece que a la gente le está gustando mucho. Que, bueno, tampoco es que lo hayamos petado, pero nosotros estamos muy contentos [risas]. Además, hemos formado un equipo de trabajo muy bueno con Mireia y los compañeros de La Cúpula Music. Así que genial, estamos muy felices.

    Antes de que viera la luz el EP, pudimos escuchar dos singles: «Tourmalet» y «Pregària». ¿Por qué estas dos canciones como adelantos?

    Fue las primeras que salieron, no a la hora de la composición, si no a la hora de producirlas. Y pensamos que eran las que mejor definían la esencia de lo que es el grupo y del concepto de la música que presentábamos.

    ¿Qué importancia tienen las letras, el mensaje?, ¿y cómo trabajáis este aspecto?

    En lo que respecta a las letras, yo hago como un esbozo, una idea general de lo que queremos hablar. Y aunque yo voy desarrollando este aspecto, Pau también va perfilando. Digamos que del tema letras me encargo más yo, porque es algo como más personal e individual, pero no dejamos de ser un equipo. Y si hay algo que a Pau no le gusta o no le encaja, enseguida me lo dice.

    ¿Cuáles son las principales influencias de la banda y en qué se inspira Vienna para componer?

    Pues la verdad es que son influencias muy diversas. Pau tiene influencia más rock, yo más cantautor. Pero terminamos encontrando un punto medio: y es que tenemos mucha influencia, no nos escondemos, de Manel y de Els Jóvens. Es algo que se puede apreciar mucho en este EP, que también es natural porque son bandas que nos han marcado mucho y, bueno, al ser este nuestro primer trabajo, se notan especialmente.

    Habéis tenido ya los primeros conciertos de presentación, tanto en Valencia como en casa, Monóvar. ¿Cómo los habéis vivido y cómo os sentisteis? 

    Pues en Valencia, tocamos con Tardor, que presentaban su disco. Ese fue el primer concierto que hicimos como banda, el primero de la historia [risas]. No fue mal, pero nos sentimos como un poco desubicados, porque era una situación completamente nueva para nosotros. Pero nos sirvió como primera prueba, como primera toma de contacto. Después, tuvimos concierto en Gandía, donde hicimos un acústico muy íntimo. Fue muy bien y nos ayudó mucho a perder ese respeto a los escenarios. Luego ya fue el de Monóvar, que estuvo muy bien. Y es que vino mucha gente y nosotros ya estábamos mucho más sueltos, cómodos y seguros. Además, en este concierto ya pudimos tocar todo nuestro repertorio. Estuvo muy bien y fue muy especial, la verdad.

    ¿Y cómo se prepara los directos Vienna?

    Pues a base de ensayos y es que llevamos desde el mes de noviembre quedando y preparándonos los que serían nuestros directos: primero a nivel mental y luego ya, a base de ensayos. Aunque lo que de verdad nos preparamos y queremos transmitir es diversión. Y es un poco así como nos preparamos. De hecho, cualquier situación o momento con los que sentíamos que no estábamos cómodos, lo terminamos eliminando. Al fin y al cabo, todo esto lo hemos hecho de forma natural y nos sentimos orgullosos de ello. Así que eso es lo que queremos transmitir y lo que queremos trasladar también en los directos.

    A partir de aquí y a pesar de los momentos difíciles que estamos viviendo, ¿cuáles serán los siguientes pasos de Vienna?

    Pues nuestra idea es seguir tocando en directo y llegar a cuanta más gente posible. Que sí que es verdad que Internet, redes sociales, se han convertido en armas muy potentes para darte a conocer. Pero seguimos pensando que lo que más ayuda es subirte a un escenario, que la gente te vea, le gustes y se lo vaya contando a otra gente. Así que, bueno, esa es un poco nuestra idea: tocar, tocar y tocar. Además de seguir componiendo, porque por el momento, solo tenemos cinco canciones.

    ¿Hay alguna nueva canción en camino o todavía no se puede avanzar mucho?

    Obviamente, con cinco canciones solo, hay alguna nueva en camino, seguro. ¿Cuándo? Aún no lo sabemos [risas].

    ¿Qué canción de Vienna identifica mejor el momento en el que estáis y por qué?

    Difícil la pregunta [risas]. Yo creo que la canción que más identifica a día de hoy Vienna es la de «És Evident», porque tiene ese vals, ese 3/4 que tanto nos gusta y tanto nos identifica. ¡Somos defensores del vals y del 3/4! Además, tiene ese punto de hablar del desamor, llevado a la despreocupación y a la alegría. Es ese punto el que queremos transmitir y es esa un poco la visión que tenemos nosotros del mundo. Tampoco hay que dejarse llevar por el pánico y tratar de verlo todo desde ese prisma objetivo y alegre.

    ¿Cuál es la mayor locura que habéis cometido por la música?

    ¿La mayor locura que hayamos cometido por la música? [risas]. Yo creo que ha sido el hecho de grabar el disco, sin un puto duro Pau y sin un puto duro yo. Todo ello, haciendo favores, trabajando en cualquier cosa para conseguir el dinero. Y, bueno, sin estar seguros de proyecto, meternos en un estudio y decir: «vamos a grabarlo y luego ya veremos». Al final, ha salido bien.

  • Arc de Triomf: «Nascuts per a molestar es una reivindicación contra la indiferencia»

    Arc de Triomf: «Nascuts per a molestar es una reivindicación contra la indiferencia»

    Nous projectes que comencen amb una força arrebatadora. Ells són Arc de Triomf, que acaben de presentar el seu àlbum debut: ja és nostre «Nascuts per a molestar». I aprofitant aquest llançament, hem pogut parlar amb els germans Burek. Ja la podeu llegir a continuació!

    Com naix el concepte d’aquest àlbum, de «Nascuts per a molestar»?

    Doncs, amb aquest projecte nosaltres vam engegar fa un par d’anyets, ja que teniem uns temes a la calaixera que no haviem tret. I tot just vam decidir començar una nova etapa amb un projecte completament nou. Entre altres coses, nosaltres abans cantàvem en anglés i ara voliem passar al català, perquè és la nostra llengua i amb la qual ens sentim còmodes fent les lletres. I evidentment, la música acompanyava.

    Com va ser tot aquest procés creatiu i compositiu?

    La veritat és que el procés va ser molt fluit, va sortir solet perquè teniem moltes ganes de posar-nos a fer coses noves i, per suposat, de tocar en directe. Açò és precisament, de lo que més ganes tenim. Per això, aquest disc ha sortit tan directe, tan ballable i tan guay.

    Quina importància té el missatge de les cançons en aquest disc?

    Hi ha molts treballs que parlen del amor o de certs sentiments. Però nosaltres voliem fer un àlbum que fossi molt directe i que tingués aquesta energia, com una mica reivindicativa: així és com tenim temes que parlen de la ciutat de Barcelona, altres cançons que fan referència a la situació socio-política i moltes altres que són carpe diem, que parlem més del dia a dia. Creiem que hem fet un àlbum que és actual i que tothom que l’escolti es pot sentir identificat. «Nascuts per a molestar» és una mica la reivindicació contra la indiferència.

    «Per un món» va ser un dels primers avançaments. Per què escollir aquesta cançó?

    Estàvem molt dubitatius, nosaltres tampoc teníem molt clar quina publicar. Però al final ens vam decantar pel tema ràdios i és que aquesta és una cançó perfecta, perquè és molt festiva i és ja com una espècie d’himne, perquè darrere hi ha com una intenció molt clara de voler canviar les coses, de voler millorar el món. Aquest és un poc el punt de reivindicar: des de tot allò que nosaltres canviaríem, fins la nostra pròpia multiculturalitat o el carpe diem i el viure el moment.

    I com han sigut les primeres reaccions?

    Estem alucinant amb la sort que hem tingut, perquè només treure l’àlbum hem rebut les primeres reaccions de ràdios i més mitjans i han estat molt bones. A més hem format un bon equip de management, que ens ajudaran a aconseguir bolos. Així que, de moment, estem molt contents.

    De quina manera ha evolucionat Arc de Triomf des de que començarem com a Daylight?

    Aviam, Daylight erem un grup més de punk rock. I amb Arc de Triomf hem trencat amb això, hem começat de zero, encara que a nivell compositiu sempre hi ha similituds. Però hem volgut començar amb un projecte completament nou. Sí que és veritat que amb Daylight hem acumulat moltes experiències, especialment el haver tocat el molts països. Però just ara, amb Arc de Triomf, volem demostrar tot lo contrari, que també són capaços de tocar per aquí, en casa.

    I què queda d’aquells inicis?

    Queda l’experiència, perquè som un grup nou, però tenim ja una base prèvia. Hi ha gent que ens està començant a descobrir i nosaltres hem vingut aquí a batallar persona a persona. Però així i tot, ja tenim un bagatge i una experiència. I això suposem que també ens ajudarà moltíssim un cop ens pugem als escenaris.

    Encara que estem passant uns moments un poc complicats, quins són els propers passos d’Arc de Triomf?

    Doncs a finals del mes d’abril arrenquem amb un primer concert. Suposem que per aquest moment ja podrem recuperar l’agenda. I el bolo que teníem aquest mes de març a la Barcelona, ho celebrarem el proper 20 de maig a la Sala Apolo.

    Quina cançó d’Arc de Triomf defineix millor el moment en què esteu i per què?

    Ahí nos has pillado [rises]. Creiem que potser «Tornarem», que ens encanta, per com arrenca amb aquell «comença una aventura sense res a perdre». I creiem que ens defineix a la perfecció: nosaltres també estem començant una nova aventura amb aquest projecte i no tenim res a perdre.

    Quina és la major bogeria que heu comés per la música?

    Doncs potser que lo més boig haja sigut convencer a la resta del grup de que deixara la seva feina, per dedicar-se a la banda. Més enllà d’allò, ens ha passat de tot! De fet, quasi ens arresten per traficar amb drogues, quan estàvem portant Paracetamol [rises]. O, per exemple, altre cop també vam estar 24 hores viatjant i conduïnt. I com aquesta, moltes paregudes [rises].

    Nuevos proyectos que comienzan con una fuerza arrebatadora. Ellos son Arc de Triomf, que acaban de presentar su álbum debut: ya es nuestro «Nascuts per a molestar». Y aprovechando este lanzamiento, hemos podido hablar con los hermanos Burek. ¡Ya la

    ¿Cómo surge el concepto de este álbum, de «Nascuts per a molestar»?

    Pues con este proyecto empezamos hace un par de años, porque teníamos unos temas en el cajón que no habíamos publicado. Y justo decidimos comenzar una nueva etapa con un proyecto completamente nuevo. Entre otras cosas, nosotros antes cantábamos en inglés y ahora queríamos pasarnos al catalán, porque es nuestra lengua, con la que nos sentíamos cómodos haciendo las letras. Y evidentemente, la música acompañaba.

    ¿Cómo fue el proceso creativo y compositivo?

    La verdad es que el proceso fue muy fluido, surgió solo porque teníamos muchas ganas de ponernos a hacer cosas nuevas y, por supuesto, de tocar en directo. Eso es de lo que más ganas tenemos. Por eso, este disco ha nacido de una forma tan directa, bailable y guay.

    ¿Qué importancia tiene el mensaje para la banda?

    Hay trabajos que hablan del amor o de ciertos sentimientos. Pero nosotros queríamos hacer un álbum que fuera muy directo y que tuviera esta energía tan reivindicativa: así es como tenemos canciones que hablan de la ciudad de Barcelona, otros que hacen referencia a la situación socio-política y muchos otros que son sinónimo de carpe diem y que hablan del día a día. Hemos hecho un álbum actual y con el que todo el mundo se puede sentir identificado. «Nascuts per a molestar» es una reivindicación contra la indiferencia.

    «Per un món» fue uno de los primeros adelantos. ¿Por qué esta canción?

    Estábamos muy dubitativos, nosotros tampoco lo teníamos muy claro. Pero al final, nos decantamos por el tema radios y es que esta es una canción perfecta, porque es muy festiva y es ya como una especie de himno. Tras ella hay una intención de querer cambiar las cosas, de querer mejorar el mundo. Este es un poco el punto de reivindicar: desde lo que nosotros cambiaríamos hasta nuestra propia multiculturalidad o la necesidad del carpe diem y vivir el momento.

    ¿Cómo han sido las primeras reacciones?

    Estamos alucinando con la suerte que hemos tenido, porque nada más lanzar el álbum hemos tenido las primeras reacciones de radios y más medios de comunicación, y han sido todas muy buenas. Además, hemos formado un buen equipo de management que nos ayudarán a conseguir bolos. Así que de momento, muy contentos.

    ¿De qué manera ha evolucionado Arc de TRiomf desde que empezaran como Daylight?

    Daylight era un grupo más de punk rock. Y con Arc de Triomf hemos roto con eso, hemos empezado de cero, aunque a nivel compositivo siempre hay similitudes. Pero hemos querido comenzar con un proyecto completamente nuevo. Sí que es verdad que con Daylight hemos acumulado experiencias, sobre todo el haber tocado en muchos países. Pero justo ahora, con Arc de Triomf queremos demostrar lo contrario: que somos capaces de tocar aquí, en casa.

    ¿Y qué queda de aquellos inicios?

    Queda la experiencia. Porque al fin y al cabo, ahora somos un grupo nuevo, pero tenemos base previa. Hay gente que nos está empezando a descubrir y nosotros hemos venido a batallar persona a persona. Pero así y todo, ya tenemos un bagaje y experiencia. Y eso suponemos que nos ayudará mucho en los escenarios.

    Estamos viviendo unos momentos complicados, pero ¿cuáles son los próximos pasos de la banda?

    A finales de abril arrancamos con el primero de los conciertos. Suponemos que para entonces ya podremos recuperar nuestra agenda. Y el bolo que teníamos ahora en marzo en Barcelona, lo celebraremos el 20 de mayo en la Sala Apolo.

    ¿Qué canción de Arc de Triomf define mejor el momento en el que estáis y por qué?

    Ahí nos has pillado [risas]. Creemos que «Tornarem» porque nos encanta y por cómo comienza: «comença una aventura sense res a perdre». Nos define a la perfección: nosotros también estamos comenzando una aventura con este proyecto y no tenemos nada que perder.

    ¿Cuál es la mayor locura que habéis cometido por la música?

    Puede que la mayor locura haya sido convencer al resto de banda para que dejaran sus trabajos y se dedicaran al proyecto. Aunque más allá de ello, ¡nos ha pasado de todo! Casi nos arrestan por traficar con drogas, cuando solo llevábamos Paracetamol [risas]. O, por ejemplo, en otra ocasión estuvimos viajando y conduciendo durante 24 horas. Así que como estas nos han pasado muchas [risas].

     

  • Viajes Berlier irrumpe en el panorama con su nuevo single «Vida Inteligente»

    Viajes Berlier irrumpe en el panorama con su nuevo single «Vida Inteligente»

    Ahora que, a la fuerza, disponemos de algo más de tiempo para descansar, para conocer y para amenizar nuestros días con música, queremos aprovechar para descubrir a una nueva banda que ha surgido hace muy poco tiempo. Se trata de Viajes Berlier, quienes con su sonido a medio camino entre el dreampop y la new wave más contemporánea, llegan pisando fuerte. Muy fuerte. Y es que a pesar de su juventud, tienen mucha experiencia: experiencia que llega directamente de otras bandas como The Views, Corea la buena , Floating Garden o Jaime Buenaventura.

    Así es como Jack Marino (teclas y guitarra rítmica); Juancar Moreno (guitarra principal); Nacho Vizcay (bajo); Edu Gracia (batería) y Jaime Buenaventura (voces) se inician en este nuevo y emocionante viaje del que ya conocemos un primer tema: «Vida Inteligente». Una canción muy especial que habla del dilema entre seguir el camino que marca la sociedad o bien apostar por perseguir los sueños. Pero mucha atención, porque esto es solo el principio y poco a poco, conoceremos muchos más temas de la banda madrileña.

    Los inicios de Viajes Berlier

    Desde el corazón de Madrid, Viajes Berlier arrancan este nuevo proyecto después de que los cincos componentes de la banda, músicos de vocación, recorrieran multitud de escenarios. Aunque juntos ya han realizado dos giras a nivel nacional: más de 30 fechas entre las que destacada dos noches en la Razzmatazz, abriendo para artistas y bandas como Iván Ferreiro y Tequila; un lleno épico en la Sala La Riviera junto a Travis; e innumerables actuaciones en festivales como Sonorama Ribera o el WARM UP. Además de más de una decena de fechas en diferentes salas de conciertos.

    Así es como la banda, muy influenciada por grupos como Joy Division, The Cure, DIIV o Tame Impala, comienza a hacerse un hueco inmenso en este panorama. Un hueco que comienza con este nuevo single y videoclip, que lleva por título «Vida Inteligente» y que formará parte del primer larga duración de la banda madrileña. Álbum que ha nacido bajo la producción de Raúl de Lara, quien a su vez ha trabajado con bandas de primer nivel como Second, Varry Brava, Nunatak, Kuve o Full, entre muchos otros.

  • La música: el perfecto salvadidas para días de confinamiento

    La música: el perfecto salvadidas para días de confinamiento

    Continuamos con esta cuarentena infinita y no dejan de surgir nuevas propuestas que no dejan de sorprendernos y de intentar que pasemos el confinamiento de la mejor manera posible. Hacerlo con música, uno de los sectores que más afectados se está viendo. Pero si algo nos caracteriza es nuestra capacidad de reinventarnos, de seguir dándolo todo y de curarnos el alma en los peores momentos. Así que, bienvenida la música en diferentes formatos. Bienvenidos nuevos proyectos como HomeFest o QuedArteEnCasa, entre muchos otros. Por no hablar de YoMeQuedoEnCasa Festival, que vuelve este fin de semana o el Cuarentena Fest, que arrancó hace apenas unos días.

    Home Fest, propuesta de Bandzaai

    En su propósito de llevar la música a cualquier rincón del planeta y de hacer mucho más ligera la cuarentena, Bandzaai ha presentado su nuevo proyecto, sumándose a los han ido surgiendo estos días atrás. Así es como el sábado 21 de marzo y el domingo día 22, llega a nuestras casas el Home Festival. No hará falta ni salir, ni moverse de nuestro sofá. Y es que, una a una, podremos ver a todas las bandas que forman parte de la familia Bandzaai: Sweet Q, Driive, Alberto Azul, Denea, SugarCrush, Sin Mala Intención, Morning Drivers o Break The Senses, entre muchísimos otros. Mucha atención, porque en sus redes sociales irán desvelando cada vez más detalles.

    QuedArteEnCasa, proyecto promovido por Woutick

    Por otro lado, nos llega otro festival online muy similar. En esta ocasión, promovido por la plataforma de ticketing Woutick. Un proyecto muy necesario también que comienza este fin de semana (mañana viernes día 20, de hecho) y se extenderá hasta el mismo día 24. Numerosos artistas muy reconocidos recorrerán también nuestros hogares, ¿preparados para verlos al otro lado de nuestras pantallas de ordenador? Rosana, Dry Martina, Pablo Carbonell, Denea, Naranja, Quinto Elemento, Viaje a Sidney, Kishan o Valira, entre muchos otros. Además, vinculado a este QuedArteEnCasa, podremos disfrutar de una Basik Sessions pero de manera distinta: y es que dos de los artistas que iban a actuar este fin de semana, se encuentran en este mismo cartel. Se trata de Jorge Prada y NoProcede, cuyos directos se retransmitirán a través de las redes de Basik.

    Otras alternativas de festivales en streaming

    Pero como ya bien comentábamos, estas no son las únicas propuestas de festivales que se realizaran estos días, pues un fin de semana más, regresará el YoMeQuedoEnCasa Festivalel Cuarentena Fest, que se inició hace algunos días, el All You Need Is Home Festival o el Mantita Fest. Propuestas varias, nuevas, diversas y cambiantes, para un panorama actual que también lo es. Pero un panorama en el que no puede seguir faltando una de las cosas más importantes de la vida, o al menos de la nuestra: la música.

NEWS-
LETTER

Sin rollos. Sin spam. Solo lo que suena.

NEWS-
LETTER

Sin rollos. Sin spam. Solo lo que suena.

NEWS-
LETTER

Sin rollos. Sin spam. Solo lo que suena.